يادی از گذشته ها...

يه شب.مث همه ی شبا.رفتم تو اتاق. به بهانه ی درس خوندن. ولی نه!اون شب فرق می کرد!در خودم احساس کردم که ميتونم شعر بگم.دفتر سبزی جلوم باز بود.فکر می کرم.تا کلمات رو به نظم دربيارم.نگاهم چرخيد.اما روی کتاب زيست خيره موند.

چند سال بعد...

يه شب.مث همه ی شبا. اومدم تو اتاق.به بهانه ی درس خوندن. ولی نه!امشب فرق می کنه! حال ندارم.خسته از هياهوی درسهای ناتمام.نگاهم چرخيد.اما روی  دفتر سبزی خيره موند که هيچوقت آغازی نداشت. اين شعر ناتمام يادگار اون شبه...

نه!ولش کن بريد درس بخونين...

                                                                                                                                     

/ 2 نظر / 17 بازدید
arezoo

ای دو راهی قديم ! شگفت من هميشه اشتباه رفته ام تو را

ياقوت

ما ميريم درس بخونيم ولی يادت باشه چند سال ديکه همين جا مينويسی که ..... نه! دلم نيومد بنويسم