بی عنوان!

گاهی اوقات نباید حرف زد. باید مهر سکوت بر دهان زد. باید دروازه ی دل رو باز کرد و اشک ریخت.

فقط اشک.

 یک کلمه یک چیز ثابت بدون تغییر و هر بار اون کلمه رو تکرار کرد.

 اشک اشک و اشک

وقتش؟

وقتش که رسید خودت می فهمی...

 

پ.ن: لطفا نپرسین تا حالا کجا بودم که گفتنش و شنیدنش از حوصله ی من و شما خارجه. فکر می کنم آخرین کسی هستم که سال نو رو به شما ها تبریک میگه و آرزوی موفقیت براتون داره.

پن: از دوستان خواهش میکنم حتما آدرسشون رو در کامنت ها تایپ کنن که بتونم سر بزنم و شرمنده نشم.البته برخی از دوستان که لینک هستن. 

/ 0 نظر / 14 بازدید