جالبه! وبلاگ درست می کنی که بتونی با کسايی که نمی بينی يا حتی اسم واقعيشون رو نمی دونی ارتباط برقرار کنی. می نويسی و می نويسن نظر میدی و نظر ميدن. يهو يه روز می بينی چيزی برای نوشتن نداری! کل هفته رو فکر می کنی اما باز...  انگار تموم دريچه های تراوشی مغزت خشک شدن و حتی يه چند قطره کلمه بيرون نمياد. هر چی به کله ات فشار مياری تنها اثرش اينه که گشنه ات ميشه! ...و آخر سر به يه نتيجه ی بزرگ و عجيب می رسی! اين هفته بی خيال وبلاگ!!! تا هفته ی بعد خدا کريمه. يه نفس راحت می کشی و شاد و شنگول از اين نتيجه ی بسيار دور از دسترس از وبلاگ بيرون ميای.

                                    مث الان من! خداحافظ...  

/ 5 نظر / 15 بازدید
پوپک

صداقت رمز اول مو فقيت در تمام کارها ....گريه شام و سحر شكر كه ضايع نگشت

آرزو

هيچ موقع واسه هميشه خداحافظی نکن حتی اگه نيستی باش بودنت رو بذار همه حس کنن

ياقوت

سلام احسان جان راستشو بخوای با خوندن اين پستت خيلی از دستت ناراحت شدم مگه نميگی کل هفته رو فکر کردی خوب از ثانيه ثانيه‌ی اين تفکراتت بنويس يا اينکه از قطره قطره بودن کلمات درون ذهنت بنويس همين پستی که نوشتی خودش کلی موضوع واسه شاد و شنگول شدن داره تکرار نشه

آرزو

سلام يه سلام پر از احساس ( به قول خودت )